Ҳомиладории наврасон мушкилоти ҷаҳонӣ мебошад, ки сабабҳои муайян дорад ва ба оқибатҳои ҷиддии тиббӣ, иҷтимоӣ ва иқтисодӣ оварда мерасонад.

Никоҳҳои кӯдакона ва зӯроварии ҷинсӣ нисбат ба кӯдакон хатари баланди ҳомиладориро дар духтарон ба вуҷуд меоваранд, ки аксар вақт нохоста мебошад. Дар бисёр ҷойҳо наврасон аксар вақт ба воситаҳои пешгирии ҳомиладорӣ бо сабабҳои гуногун дастрасӣ надоранд.

Чаро ҳомиладории наврасон хатарнок аст? Эҳтимоли мурдазоӣ ва маргу мири навзодон дар модарони наврас нисбат ба занони 20-29-сола 1,5 маротиба баландтар аст. Бештари духтарони наврас аз ҷиҳати ҷисмонӣ ба ҳомиладорӣ ва таваллуди бехатар омода нестанд. Дар синни аввали наврасӣ организми онҳо ҳанӯз дар ҳоли афзоиш аст ва лагани онҳо ба андозаи занони калонсол нарасидааст, ки ин метавонад ҳангоми таваллуд оқибатҳо ба вуҷуд орад. Ҳомиладорӣ моддаҳои ғизоии иловагӣ талаб мекунад, ки ин метавонад ба суст шудани афзоиши духтар оварда расонад. Ғайр аз ин, балоғати иҷтимоӣ ва эмотсионалӣ дар наврасон аксар вақт мавҷуд нест. Дар модарони ҷавон аксар вақт муносибати манфӣ ба кӯдак, даст кашидан аз ширдиҳӣ ва таъмини нокифояи парастории зарурӣ ба вуҷуд меояд. Ҳомиладорӣ ва таваллуд дар занони то 18-20 сола бештар бо оқибатҳо ҳамроҳ мешаванд, аз қабили преэклампсия, нотамомтаваллудӣ, хатари сиқт, ихтилоли қобилияти қисқоришавии бачадон ҳангоми таваллуд, таваллуди кӯдакони нотамом, гипоксияи ҷанин. Бештари таваллудкунандагони ҷавон низ бо оқибатҳо ҳангоми таваллуд дучор мешаванд.

Наврасони ҳомиладор бештар сигор мекашанд ва нӯшокиҳои спиртӣ истеъмол мекунанд, ки ин метавонад ба саломатии кӯдак пас аз таваллуд таъсири манфӣ расонад.

Кӯдакони аз модарони наврас таваллудшуда аксар вақт вазни пасти бадан ҳангоми таваллуд доранд ва нисбат ба кӯдакони аз модарони калонсолтар таваллудшуда бештар ба мушкилиҳои гуногуни саломатӣ дучор мешаванд. Онҳо инчунин бештар дар инкишофи малакаҳои психомоторӣ ақиб мемонанд ва бо сатҳи баланди беморӣҳои системаи марказии асаб дучор мешаванд.

Ғайр аз оқибатҳои ҷисмонӣ, ҳомиладории наврасон метавонад оқибатҳои равонӣ ва иҷтимоӣ низ дошта бошад. Модари ҷавон аксар вақт аз сабаби набудани дастгирӣ аз ҷониби шарик, волидайн ва дигар наздикон дар вазъияти мушкили ҳаётӣ қарор мегирад. Ӯ метавонад бо мушкилиҳои молиявӣ ва имкониятҳои маҳдуд барои гирифтани маълумот ё кори хубпардохт дучор шавад.

Ҳомиладории наврасон инчунин бо хатари баланди депрессияи пас аз таваллуд дар модарони ҷавон ва мушкилиҳо бо саломатии равонӣ аз сабаби ҷудоии иҷтимоӣ, дурӣ аз дӯстон ва оила, инчунин набудани дастгирӣ аз ҷониби наздикон алоқаманд аст.

Барои пешгирии ҳомиладории нохоста истифодаи усулҳои пешгирии ҳомиладорӣ муҳим аст. Аммо агар ҳомиладорӣ аллакай рӯй дода бошад, муҳим аст оромиро нигоҳ доштан ва вазъиятро бо волидайн ё калонсолони дигари боэътимод муҳокима кардан. Набояд ба ваҳм афтод ва қарорҳои бефикрона, аз қабили худтабобии ғайрикасбӣ қабул кард.

Шояд муроҷиат барои ёрии тиббӣ ва машварати мутахассис зарур шавад, то қарори огоҳона қабул карда шавад ва дастгирӣ ва роҳнамоии зарурӣ оид ба амалҳои минбаъда гирифта шавад. Аксар вақт дар чунин вазъиятҳо гирифтани дастгирии эмотсионалӣ ва кӯмак дар қабули қарорҳо аз мутахассисони соҳаи тандурустӣ ва хизматрасониҳои иҷтимоӣ муҳим аст.